Zgodnie z art. 155[2] § 2 k.p. nieobecność nieusprawiedliwiona (NN) trwająca minimum 1 miesiąc obniża proporcjonalnie wymiar urlopu wypoczynkowego nabytego w danym roku. Należy zauważyć, że przepis ten dotyczy pracownika powracającego do pracy w ciągu tego samego roku. W praktyce zdarza się jednak, że pracownik po takiej nieobecności już nie wraca do pracy, a jego umowa jest rozwiązywana dyscyplinarnie w związku z ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych. W takich przypadkach zmniejszenie wymiaru urlopu wypoczynkowego budziło wątpliwości. Rozwiało je jednak Ministerstwo Rodziny Pracy i Polityki Społecznej w stanowisku z dnia 6 lipca 2017 r. (publ. Ubezpieczenia i Prawo Pracy 17/2017, str. 5), na łamach którego przyjęło, że w przypadku, gdy:1. NN trwa od 1 stycznia danego roku kalendarzowego – pracownik nie nabywa w ogóle prawa do urlopu wypoczynkowego, a zatem nie ma także prawa do wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy,2. NN rozpoczyna się w trakcie roku po nabyciu prawa do urlopu wypoczynkowego – wymiar urlopu wypoczynkowego ulega proporcjonalnej redukcji stosownie do liczby miesięcy kalendarzowych nieusprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy także w razie rozwiązania stosunku pracy w trakcie takowej nieobecności.