Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej  a także Państwowa Inspekcja Pracy odpowiedziały na pytanie, w jaki sposób powinien być udzielony urlop dodatkowy pracownikowi z niepełnosprawnością w sytuacji, gdy w momencie nabycia do niego prawa pracownik jest zatrudniony w firmie tylko przez część roku kalendarzowego – czy należy udzielić pełnych 10 dni czy proporcjonalnie liczbę tych dni należy pomniejszyć?

Zgodnie z przepisami art. 19 Ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2025r., poz. 913) osoba, która jest zaliczona do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności ma prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Prawo do tego urlopu pracownik z niepełnosprawnością nabywa po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia jej do jednego z tych stopni niepełnosprawności.

Stanowisko Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zostało wydane w odpowiedzi na oświadczenie senatora Andrzeja Kobiaka, który wskazał, że niektórzy inspektorzy pracy w wystąpieniach pokontrolnych nakazują wypłacać ekwiwalent za niewykorzystany urlop dodatkowy pracownika niepełnosprawnego za pełne 10 dni – mimo, że pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy tylko przez część tego roku.

Resort pracy odpowiedział, że w chwili nabycia prawa do urlopu z tytułu zaliczenia do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności po raz pierwszy, pracownik nabywa zawsze 10 dni bez względu na moment roku, w którym uzyskuje te uprawnienia. Urlopu tego należy udzielić jednak proporcjonalnie do okresu zatrudnienia u danego pracodawcy w roku nabycia do niego prawa.

Takie samo stanowisko zajęła w dniu 24 lutego 206 roku Państwowa Inspekcja Pracy, która w odpowiedzi na zapytanie Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych potwierdziła, że jeżeli pracownik nabędzie prawo do pierwszego dodatkowego urlopu, a następnie zostanie z nim rozwiązany stosunek pracy, to należy zastosować reguły dotyczące ustalania urlopu proporcjonalnego określone w Kodeksie pracy.

 „(…) w roku kalendarzowym, w którym ustanie stosunek pracy, pracownikowi będzie przysługiwał urlop dodatkowy u dotychczasowego pracodawcy w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku ustania stosunku pracy (chyba że przed ustaniem tego stosunku pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub w wyższym wymiarze) (…)”