Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wydało w dniu 9 października 2025 r. stanowisko, w którym wskazało, w jaki sposób należy interpretować zwrot “delegować poza stałe miejsce pracy“.

Przepisy art. 178 § 2 Kodeksu pracy jasno wskazują, że pracownika wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 8. roku życia nie wolno bez jego zgody zatrudniać w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej czy delegować poza stałe miejsce pracy. Jednak na próżno w Kodeksie pracy szukać definicji pojęcia „delegowania” czy „stałego miejsca pracy”. Dlatego pojawiające się wątpliwości interpretacyjne co do zakresu sformułowania postanowiło rozwiać w swoim stanowisku Ministerstwo Pracy.

Zdaniem resortu zwrot „delegowanie poza stałe miejsce pracy” należy rozumieć jako zakaz zlecania pracy poza miejsce, w którym pracownik na stałe pracuje, ale również w miejsce, do którego pracownik będzie może mieć problemy z dotarciem. Tak więc jeżeli nawet miejsce oddelegowania znajduje się w tym samym mieście, co stałe miejsce wykonywania pracy, to pracownika – rodzica dziecka do lat 8. nie można do niego delegować jeżeli okaże się, że dotarcie do niego będzie utrudnione. Miejsce do którego pracownik będzie miał problemy z dotarciem to wg MRPiPS między innymi miejsce do którego dotarcie jest połączone z dłuższym lub niedogodnym dojazdem. Przykładowo, w dużych aglomeracjach miejskich wskazany zakaz można odnosić także do oddelegowywania pracownika do pracy w tym samym mieście, w miejscu, do którego dojazd jest utrudniony i czasochłonny.