Ważna wskazówka dla pracodawców: zgodnie z najnowszym wyrokiem TSUE (C-304/21) w trakcie rekrutacji firmy i instytucje publiczne nie mogą nierówno traktować kandydatów ze względu na wiek, bez względu na to, o jakie stanowisko chodzi. Reguły naboru nie mogą przewidywać wymogu odpowiedniego wieku kandydatów, jeżeli nie są one uzasadnione szczególnymi warunkami pracy lub związanymi z nimi okolicznościami. Jak wskazuje sąd, określanie górnej granicy wieku jest dopuszczalne, ale, tylko gdy np. praca, o którą stara się kandydat, wiąże się ze szczególnymi wymaganiami z uwagi na wiek (np. z wyjątkową sprawnością fizyczną). Wymaganie, aby kandydat nie ukończył 30 lat, będzie dopuszczalne tylko w wyjątkowych warunkach, np. wobec strażaków uczestniczących bezpośrednio przy akcjach ratunkowych.

Zdaniem Trybunału istnieją inne, bardziej odpowiednie metody zweryfikowania, czy kandydat na konkretne stanowisko dysponuje niezbędną do objęcia danego stanowiska sprawnością fizyczną, na przykład test sprawności fizycznej o charakterze eliminacyjnym – podobne testy stosują już, między innymi, polskie służby mundurowe.

Wątpliwości pojawiają się w sytuacjach, gdzie wyraźnie zwiększa się średni wiek pracowników w danej strukturze, co może grozić problemami z brakami kadrowymi i zapewnieniem obsady w razie równoczesnego przejścia większej liczby osób na emeryturę. Jak jednak wskazuje TSUE, sądy krajowe mają za zadanie ustalać, czy w konkretnych okolicznościach przywrócenie pożądanej struktury wiekowej uzasadnia stosowanie granicy wieku w danej służbie, jednostce, grupie zawodowej. Przy czym powinny brać pod uwagę jedynie średni wiek grupy pracowników, której dotyczy dany nabór, a nie całej załogi.