Czy pracodawca ma prawo pozyskiwać adres zamieszkania od osoby, którą chce zatrudnić gdy jest to potrzebne do skierowania na wstępne badania lekarskie? Z uwagi na brak w przepisach formy przejściowej pomiędzy kandydatem na pracownika a pracownikiem powstało pytanie, kiedy można pozyskać adres takiej osoby, niezbędny do wystawienia przez pracodawcę skierowania na badania.

Kwestię rozstrzygnął Prezes UODO wskazując na przepisy Kodeksu pracy, oraz przepisy szczególne, do których odsyła wspomniany kodeks. Art. 229 § 4a Kodeksu pracy zobowiązuje pracodawcę do skierowania pracownika na wstępne badania lekarskie. Wzór skierowania na badania (określony w załączniku nr 3a do rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy) przewiduje przetwarzanie adresu zamieszkania podejmującego pracę lub zatrudnionego pracownika. W tej sytuacji należy przyjąć, że dopuszczalne jest pozyskiwanie adresu zamieszkania od osoby, która ma zostać zatrudniona, gdyż jest to niezbędne do wypełnienia przez pracodawcę obowiązku wynikającego z art. 229 § 1 pkt 1 k.p., czyli skierowania przyszłego pracownika na wstępne badania lekarskie.